ای سیمتن ز عشق لب چون عقیق خود

خود را بگرد شهر سمر می کنی مکن

بر گل ز مشک ناب رقم می کشی مکش

هر مشک را نقاب قمر می کنی مکن

رخساره مرا تو چو زر می کنی مکن