تا من و تو رنجه دل گردیم و آن بت شرمگین

خط او را گر تو خط خوانی خطا باشد که نیست

آن مگر دولت گیای خطه روح الامین

آسمان آن خط بر آن عارض نه بهر آن نوشت

لیک چون دید آسمان کز حسن او چون آفتاب

رامش و آرامش و آرایشست اندر زمین

حسن را بر چهره او بنده کرد و بر نوشت