لیک چون دید آسمان کز حسن او چون آفتاب

آن مگر دولت گیای خطه روح الامین

آسمان آن خط بر آن عارض نه بهر آن نوشت

تا من و تو رنجه دل گردیم و آن بت شرمگین

رامش و آرامش و آرایشست اندر زمین

حسن را بر چهره او بنده کرد و بر نوشت

آسمان از مشک بر گردش صلاح المسلمین