عشق تو مرغی ست کو را این خطابست از خرد

گوشه شبپوش تو بر طره طرار تو

خوبی خوبان عالم گر بسنجی بی غلط

صد یکی زان هیچ پیش کفه معیار تو

ای دو عالم گشته عاجز در سر منقار تو

حلقه بودن شرط باشد بر در هستی خود

هر که در دیوار دارد روی از آزار تو