نیست در چنبر نه چرخ یکی پروین بیش

حرف بوسست چو لبهای قلم چاکر تو

شیر چرخت ز پی آب همی سجده برد

من چه سگ باشم تا خاک بوم بر در تو

هست پروین کده ره چنبری از عنبر تو

عنبر از چنبر زلفت چو خرد یافته ام

تا مگر راه دهد سوی خودم چنبر تو