خواب خرگوش آمد از تو عاشقانت را نصیب

عاشقان را کرد گویا پسته خاموش تو

تلخ نو شیرین ترست از شهد و شکر وقت کین

چون بود هنگام صلح و وصل رویت نوش تو

زین قبل سخره کند بر شیر و بر خرگوش تو

مرغ وار اندر هوای تو همی پرد دلم

بر امید آنکه سازد آشیان آغوش تو