زین قبل سخره کند بر شیر و بر خرگوش تو

تلخ نو شیرین ترست از شهد و شکر وقت کین

چون بود هنگام صلح و وصل رویت نوش تو

خواب خرگوش آمد از تو عاشقانت را نصیب

مرغ وار اندر هوای تو همی پرد دلم

بر امید آنکه سازد آشیان آغوش تو