پخته نگردی تو به دوزخ همی

چون سوی کودک شب آدینه ای

دی چو گلی بودی و امروز باز

خار دلی و خسک سینه ای

هیچ ندانی که چو خامینه ای

رو که در این راه تو تر دامنی

گویی در آب روان چینه ای