تا چند به سوی دل عشاق چو خورشید

ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی

ماننده یعقوب شد از درد جدایی

هر روز به رنگ دگر از پرده برآیی

گاهی رخ تو سجده برد مشتی دون را

گه باز کند زلف تو دعوی خدایی