سودای زبان گر چه نشاطیست به ظاهر

بی غم بود از نعمت گوینده و قیری

این نیمه که عشقست از آن سو همه شادیست

اینجا که تویی تست همه رنج و زحیری

خود سود دگر دارد سودای ضمیری

راه و صفت عشق ز اغیار یگانه ست

نیکو نبود در ره او جفت پذیری