خود سود دگر دارد سودای ضمیری

این نیمه که عشقست از آن سو همه شادیست

اینجا که تویی تست همه رنج و زحیری

سودای زبان گر چه نشاطیست به ظاهر

راه و صفت عشق ز اغیار یگانه ست

نیکو نبود در ره او جفت پذیری

خواهی که شوی محرم غین غم معشوق