جهان پر حدیث وصال تو بینم

به درگاه عشقت چه نامی چه ننگی

به نزد جلالت چه شاهی چه شنگی

زهی نارسیده به زلف تو چنگی

همانا به صحرا نظر کرده ای تو

که صحرا ز رویت گرفتست رنگی