نکشد غم غربت شبانی

با آتش عشق تو که یابد

یک قطره ز آب زندگانی

موسی چکند که بی جمالت

فرعون که بود که با کمالت

کوبد در ملک جاودانی

«آن» گویم «آن» چو صوفیانت