«آن» گویم «آن» چو صوفیانت

نکشد غم غربت شبانی

فرعون که بود که با کمالت

کوبد در ملک جاودانی

نی نی که تو پادشاه آنی

جان خوانم جان چو عاشقانت

نی نی که تو کدخدای جانی