بر سر آزادگان نه تاج گر گوهر نهی

آتش اندر بار مایه کعبه و زمزم زنی

صدهزاران جان متواری در آری زیر زلف

چون به دو کوکب کمند حلقه ها را خم زنی

بر سر سوداییان زن تیغ گر محکم زنی

تیغ خویش از خون هر تر دامنی رنگین مکن

تو چو رستم پیشه ای آن به که بر رستم زنی