گر چنبر فلکرا ماهیست مر شما را

جز چشمتان که دیدست از چشم نور گاهی

زینان سیاه گرتر نشنیده ام سپیدی

زینها سپیدگرتر کم دیده ام سیاهی

صد چنبرست هر سو هر چنبری و ماهی

تا باده ده شمایید اندر میان مجلس

از باده توبه کردن نبود مگر گناهی