تا بود مر مرد را، در صدر دین، زیب و بها

هر کسی قاضی نگردد، بی ستحقاق از لباس

هرکسی موسی نگردد بی نبوت از عصا

دانش عبدالودودی باید اندر طبع و لفظ

ور نه بس فخری نباشد مر سها را از فلک

چون ندارد نور چون خورشید و مه نجم سها

از قلب مفتی نگردد بی تعلم هیچ کس