دان که از فر تو و از دولت مسعود شاه

جلوه گر باشد، نباشد روزه بگشودن روا

ای نبیره قاضی با محمدت محمود، آنک

بود چون تو پاک طبع و پاک دین و پارسا

ملک دین شد با صیانت، کار دین شد با نوا

شاه ما محمودی و تو نیز محمودی چو او

شاد باش ای جان ما پیش دو محمودی فدا