کز تو دید این چشم من ز انعام و احسان و سخا

ملک چون در خانه محمودیان زیبد همی

همچنان در خانه محمودیان زیبد قضا

هیچ چشم از هیچ قاضی آن ندید اندر جهان

لیک اگر همچون به خیلا بودی آن وعده دراز

گر دو چندان صله بودی، هم هبا بودی، هبا

هر عطا کاندر برات وعده افتاد ای بزرگ