رو که نیکو جلوه کردت روزگار اندر خلا

گه طلب کن بی مزاج زهره در باغ رجا

ماه را آنجا نبود کو ترا گوید که چون

زهره را آن زهر نبود کو ترا گوید چرا

شو که زیبا پروریدت کردگار اندر ملا

ای ز تو اعقاب تو طاهر، چو سادات از نبی

وی ز تو اسلاف تو ظاهر چو ز آصف بر خیا