بیست سال اندر جهان بی کفش باید گشت از آنک

هفتصد سال از جگر خون راند بر سنگ و گیا

لحظه ای گمشد ز خدمت هدهد اندر مملکت

در کفارت ملکتی بایست چون ملک سبا

پای روح الله ازین بر دوخت نعلین هوا

دانه در، در بن دریای الا الله درست

لاالهی غور باید تا برآرد بی ریا