لحظه ای گمشد ز خدمت هدهد اندر مملکت

زهره نی کس را که گوید از ازل یک ماجرا

نیم روز اندر بهشت آدم عدیل ملک بود

هفتصد سال از جگر خون راند بر سنگ و گیا

در کفارت ملکتی بایست چون ملک سبا

بیست سال اندر جهان بی کفش باید گشت از آنک

پای روح الله ازین بر دوخت نعلین هوا