زهره نی کس را که گوید از ازل یک ماجرا

خاک را با غم سرشت اول قضا اندر قدر

غم کند ناچار خاکی را بنسبت اقتضا

اهل معنی می گدازند از پی اعلام را

نیم روز اندر بهشت آدم عدیل ملک بود

هفتصد سال از جگر خون راند بر سنگ و گیا

لحظه ای گمشد ز خدمت هدهد اندر مملکت