ریش تو داند که گوز بینمک مان در مزه

گوزهای بی نمک پراند اهل روستا

غورک بی مغز را صفرا بشورید و بگفت

کی مموه باژگونه یافه گوی هرزه لا

کم نیابد آخر از تیز نمک سود شما

ده خدا در خشم شد با غور گفتا: هم کنون

راست گردانم به یک باهو من این پشت دوتا