زهی سودا که خواهی یافت فردا از چنین سودا

چه داری مهر بد مهری کزو بی جان شد اسکندر

چه بازی عشق با یاری کزو بی ملک شد دارا

گرت سودای آن باشد کزین سودا برون آیی

سر اندر راه ملکی نه که هر ساعت همی باشی

تو همچون گوی سرگردان و ره چون پهنه بی پهنا

تو در کشتی فکن خود را مپای از بهر تسبیحی