مصرع نخست · شماره 123
بحرص ار شربتی خوردم مگیر از من که بد کردم
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 120
که تا چون خود نخوانندم حریص و مفسد و رعنا
# - 121
مگردان عمر من چون گل که در طفلی شود کشته
# - 122
مگردان حرص من چون مل که در پیری شود برنا
# - 123
بحرص ار شربتی خوردم مگیر از من که بد کردم
انتخابشده - 124
بیابان بود و تابستان و آب سرد و استسقا
# - 125
به هرچ از اولیا گویند «رزقنی» و «وفقنی»
# - 126
به هرچ از انبیا گویند «آمنا» و «صدقنا»
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 123 از «قصیده شماره ۷ - در مقام اهل توحید» است.