جز ثنای تو نمی خواهند مرغان در نوا

آن چنان شد خاندان حکم کز انصاف و عدل

می کند مر خاک را از باد عدل تو جدا

جز دعای تو نمی گویند شیران در زئیر

ای در حکمست و این دعوی که کردم راست بود

گر نداری استوارم بگذرانم صد گوا

عقل اندر کارگاه جان روایی خواست یافت