گر نداری استوارم بگذرانم صد گوا

جز دعای تو نمی گویند شیران در زئیر

جز ثنای تو نمی خواهند مرغان در نوا

ای در حکمست و این دعوی که کردم راست بود

عقل اندر کارگاه جان روایی خواست یافت

از برای خدمت صدرت نه از بهر بها

ناگهان دیدم که گردان گشت بر گردون نطق