از خاک برآورد مر آن گنج نهان را

گویی که هوا غالیه آمیخت بخروار

پر کرد از آن غالیه ها غالیه دان را

گنجی که به هر کنج نهان بود ز قارون

ابری که همی برف ببارید ببرید

شد غرقه بحری که ندید ایچ کران را

آن ابر درر بار ز دریا که برآید