ور تیر بلا باری، اینک هدفش جانها

چون فضل تو شد ناظر چه باک ز بی باکی

چون ذکر تو شد حاضر، چه بیم ز نسیانها

گر در عطا بخشی آنک صدفش دلها

ای کرده دوا بخشی لطف تو به هر دردی

من درد تو می خواهم دور از همه درمانها

عفو تو همی باید چه فایده از گریه