از بهر دلفروزی جان گهر و ارکان

کرده رخ و زلف او را بی منت روز و شب

منزلگه خورشیدست بی نور رخش تیره

دولتکده چرخ است از قدر و قدش مرکب

وز بهر جانسوزی دست فلک و کوکب

بر هر مژه چشمش بنبشته که: لا تعجل

در هر شکن زلفش برخوانده که: لا تعجب