وز بهر جانسوزی دست فلک و کوکب

منزلگه خورشیدست بی نور رخش تیره

دولتکده چرخ است از قدر و قدش مرکب

از بهر دلفروزی جان گهر و ارکان

بر هر مژه چشمش بنبشته که: لا تعجل

در هر شکن زلفش برخوانده که: لا تعجب

بی بوالعجبی زلفش کاشنید که سر بر زد