میان طبع تو و طبع حاسدت در نظم

چو باد و خاک کثیف و مدور آتش و آب

معاقبست حسودت به دو مکان به دو چیز

به سان فرعون در مصر و محشر آتش و آب

کفایت ست در آن شعر داور آتش و آب

که چون در آید در طبع تو شود بی شک

بر آن دو طبع دگر کبر و مفخر آتش و آب