ز خاک درت با قبای بقاست

تو و او چنانید کن صدر گفت

دو دست ست الله را هر دو راست

من ار آیم ار نی همی دان که جان

چه تشویر دارم چو دانم که این

ز تقدیر قادر نه تقصیر ماست

چه ترسم چو از جان و ایمان تو