سلطان فلک بنده زرین کله ماست

بهر شرف خود چو مه چارده هر روز

پر ماه نو از بوس شهان پایگه ماست

از بهر زر و سیم نه بل کز پی تشریف

گرچه مه چرخ آمد خورشید ولیکن

آن مه که به از چشمه خورشید مه ماست

باشد همه را بنده سوی عزت و ما را