زلف پس گوش بت ما بنده ره ماست

گرچه مه چرخ آمد خورشید ولیکن

آن مه که به از چشمه خورشید مه ماست

باشد همه را بنده سوی عزت و ما را

از بهر دویی آینه در دست نگیریم

زیرا که در آیینه هم از ما شبه ماست

راندند بسی کامروایی سلف ما