جز فنا بودن اگر بوذری و سلمان نیست

ای پسر پای درین بهر مزن زان که ترا

معبر و پایگه قلزم بی پایان نیست

کاین طریقست که در وی چو شوی توشه ترا

این عروسیست که از حسن رخش با تن تو

گر حسینی همه جز خنجر و جز پیکان نیست

درد این باد هوا در تن هرکس که شود