کاندر چمن عشق تو زین به مطری نیست

بر دوش فکن غاشیه مهر درین کوی

چون گرد میان تو ز بدعت کمری نیست

از ابر پشیمانی اشکی دو فرو بار

در روشنی عشق چه خوشی بود آن را

کاندر چمن صنع خدایش نظری نیست

کی میوه رحمت خورد آنکس که ز اول