در روشنی عشق چه خوشی بود آن را

چون گرد میان تو ز بدعت کمری نیست

از ابر پشیمانی اشکی دو فرو بار

کاندر چمن عشق تو زین به مطری نیست

کاندر چمن صنع خدایش نظری نیست

کی میوه رحمت خورد آنکس که ز اول

در باغ امیدش ز عنایت شجری نیست