بباید رفت بر چرخش که تا با مه سخن گوید

نه جرم بوالحکم خواهد نه جای بوالحسن گیرد

اگر خواهد بقا یابد بباید مردنش اول

اگر معروفیی باشد که هم از خویشتن گیرد

بباید سوخت چون شمعش که صحبت با لگن گیرد

نمی دانند رنج ره بدان بر خیره می لافند

نه زان و جهست این لقمه که هر کس در دهن گیرد