وز لبش یابد طهارت گر همه زمزم بود

صدهزاران جان فدای آنسواری کز جلال

غاشیه ش بر دوش پاک عیسی مریم بود

از رخش گردد منور گر همه جنت بود

فرش اگر سر برکشد تا عرش را زیر آورد

دست آن دارد که از زلفش بر اوریشم بود

طلعت جنت ز شوق حضرتش پر خوی شدست