ای بسا درویش دل ریشا که او مذکور بود

جویبارش را به جای آب میدیدم شراب

زیر هر شاخی هزاران عاشق مخمور بود

ای بسا مذکور عالم کو بدو در ننگریست

هر که از وی بود ترسان او بدو نزدیک شد

و آنکه از گستاخیش نزدیک تر او دور بود

صد هزاران همچو موسی خیره بود اندر رهش