حور و غلمان در ارم او را نمایند بگذرد

بندگی را عقل بندد بر در فرمان بود

چون به حضرت راه یابد آزمون گیرند ازو

هر چه از عزت کمال روضه رضوان بود

دیده از غیرت ببوسد دوست را جویان بود

پیک حضرت روز و شب از دوست می آرد پیام

در دل او ز انده و از خوف و غم نسیان بود