غرق قلزم شود آن شور به نقصان نشود

مرد باید که درین راه چو زد گامی چند

بسته ای گردد ز آنسان که پریشان نشود

شور آن شوقش چونان شود از عشق که گر

مست آن راه چنان گردد کز سینه ش اگر

غذی دوزخ سازی که پشیمان نشود

چون ز میدان قضا تیر بلا گشت روان