شور آن شوقش چونان شود از عشق که گر

که برون از تک اندیشه غولان نشود

مرد باید که درین راه چو زد گامی چند

بسته ای گردد ز آنسان که پریشان نشود

غرق قلزم شود آن شور به نقصان نشود

مست آن راه چنان گردد کز سینه ش اگر

غذی دوزخ سازی که پشیمان نشود