که برون از تک اندیشه غولان نشود

گر ز اغیار همی شور پذیری ز طرب

خیز تا عشق تو سرمایه عصیان نشود

پست همت بود آن دیده هنوز از ره عشق

مرد باید که درین راه چو زد گامی چند

بسته ای گردد ز آنسان که پریشان نشود

شور آن شوقش چونان شود از عشق که گر