چون بدیدم جگرم خون شد و خونم چو جگر

چست بنشسته بر اندام لطیف چو خورش

از لطیفی و تری پیرهن توزی تر

خط مشکین بر آن عارض کافور نهاد

گر چه بس نادره کاریستکه خون گردد مشک

لیک مشکی که جگر خون کند این نادره تر

سرگران از می و چون باد همی رفت و جز او