گر چه بس نادره کاریستکه خون گردد مشک

از لطیفی و تری پیرهن توزی تر

خط مشکین بر آن عارض کافور نهاد

چون بدیدم جگرم خون شد و خونم چو جگر

لیک مشکی که جگر خون کند این نادره تر

سرگران از می و چون باد همی رفت و جز او

من سبک پای ندیدم که گران دارد سر