من سبک پای ندیدم که گران دارد سر

گر چه بس نادره کاریستکه خون گردد مشک

لیک مشکی که جگر خون کند این نادره تر

سرگران از می و چون باد همی رفت و جز او

جعد ژولیده و پرورده ز سیکی لاله

زلف شوریده و پژمرده ز مستی عبهر

می نمود از سر مستی و طرب هر ساعت