از رخ خواجه محمد پسر خواجه عمر

آنت خوش خرمی و عیش که من دیدم دوش

چه حدیثی ست که امروزم از آن خرم تر

دوش از یار بدم خرم و امروز شدم

آنکه تا دست سخا بر همه عالم بگشاد

به بدی بسته شدست ساحت ما پای قدر

آن سخن سنج شهی کو چو دو بسد بگشاد